|
احمد نادعلیان عکسها از منصور وحدانی، بلوچی، آمنه رئیسی، گیزلا وارگا سینایی و احمد نادعلیان
چهارمین روز دیماه پیرو دعوت
انجمن هنرهای تجسمی و
اداره فرهنک و ارشاد اسلامی هرمزگان
به همراه خانم گزیلا وارگا
سینایی نقاش و خانم سمیرا سینایی
کارگردان و بازیگر نمایش عازم بندر عباس شدیم.
بعد از یک شب توقف در بندر عباس روز پنجم دیماه به جزیره هرمز
رفتیم. بیش از یکصد نفر در این جشنواره شرکت کردن که حدو 30 نفر از هنرمندان از شهرهای مختلف ایران دعوت شده بودند. مرتضی محلاتی از اساتید جوان حوزه گرافیک به اتفاق همسرشان از شیراز آمدند و در فستیوال شرکت داشتند.
علی رغم اینکه در این جشنواره بیشتر مشغول اجرای آثار شخصیم بودم اما دیگر آثار را نیز در حد توان دیدم و ثبت کردم. خانم گیزیلا وارگا سینایی که با هم همسفر بودیم با کمک بچه های بندر و با استفاده از سنگها و خاک رنگی جزیره هرمز نقشهای کیهانی ملهم از آثار شرق را اجرا کردند.
اثر خانم سینایی در روز بعد
خانم سینایی در اثر دیگری با استفاده از خاک رنگی دیوره ای را رنگ امیزی کردند و با خراش دادن نقاشی انجام دادند.
سمیرا سینایی نیز فضاهایی را برای یک اثر ویدئویی تصویر برداری کرد.
کار احمد کارگران برایم جالب بود.
همچنین کارهای ایمان کیخا که بر دیوراه ای که صخره ماسه ای دارد نقش برجسته انجام داد.
کارهای دیگری را نیز دیدم و جذاب بودند اما نام هنرمندان آنها را نمیدانم.
اجرا های متعددی در جزیره انجام شدند که بسیاری از آنها را ندیدم. اما بچه های بندر قول دادند که فیلم آنها را ارسال کنند.
قبل از جشنواره سال جاری دو میهمان از آلمان به نامهای برنارد بوب و خانم پریسا کریمی با من تماس داشتند و گفتند که بواسطه اینترنت با مرکز پردیس آشنا شدند و قصد داشتند مرکز ما در پلور را ببینند. برنارد 17 سال قبل گروه نمایش آنتاگون را تاسیس کرده است. این گروه که بیش از بیست نفر عضو دارد در 17 سال گذشته در گوشه و کنار دنیا اجرا های متعددی داشته اند و ویژگی کار آنها این است که اجرا هایشان در فضاهای عمومی اجرا میشود. پریسا کریم که پدر و مادر ایرانی دارد در آلمان متولد شده و فارق التحصیا رشته راسانهای تصئیری و صوتی است و به عنوان عضو گروه آنتاگون با آنها همکاری داردا. از آنجا کهفصل مناسبی نبود که مرکز پردیس در پلور را ببینند از آنها دعوت کردم که در جشنواره خلیج فارس مشارکت کنند. در طول جشنواره آنها برای هنرمندان جوان کارگاه نمابش ترتیب دادند. در یکی از شبها نمونه اجرا های گروه آنتاگون و فیلمی از خانم پریسا کریمی برای هنرمندان جشنواره به نمایش در آمد و پرسش و پاسخ صورت گرفت.
برنارد بوب و یکی از جوانان بندر عباس
پریسا کریمی هنرمند ایرانی تبار مقیم آلمان
تصویری از اجرا های گروه آنتاگون در ارتباط با بمب اتمی هیروشیما
اثر احمد کارگران در نگارخانه فرهنگسرای بندر عباس
سال قبل دو جشنواره محیطی را تجربه کردیم. اما برای من این چهاردهمین جشنواره و یا کارگاه هنر محیطی در ایران بود . در جشنواره سال جاری مسئولیت کارگاه نداشتم و فراقت بیشتری داشتم. از این جهت با توچه با اینکه مدت زمان جشنواره خیلی کوتاه بود اما برای من بسیار پر بار بود. مهر استوانه ای جدید را که ماه قبل ساختم تجربه کردم و اثر آن را بر ماسه های ساحل دیدم. این اولین مهر استوانه ای بود که در آن در پیکره انسانی را به صورت الهه آب (آناهیتا) را با ترکیب ماهی نقش زدم. تجربه بسیار مهیج و چذابی بود.
در این سفر اثر متفاوتی دیگر نیز تجربه شد. جزیره هرمز آهو های زیادی دارد. بنا به دلایلی احتمالا تشنگی در سالهای اخیر تعداد زیادی از این آهو ها تلف شده اند. مردم جزیره هرمز معتقدند زمانیکه آهو تشته میشود به ساحل در یا می آید و آبی که در داخل رد پایش جمع میشود شیرین میشود و از آب مینوشد و سیراب میشود. اما در چند سال گذشته آهو های زیادی در این جزیره از تشنگی مرده اند. در سفر اخیر گروه های نمایش با استفاده از یک آهوی مرده اجرا داشتند. از روی ابعاد شاخ این آهو میتوان پی برد که آهو بسیار جوان بوده است.
در یکی از روزها صبح زود در ساحل دریا بواسطه رد پاها متوجه شدم آهویی به ساحل در یا آمده بود. نقش سم آهو الهام بخش بود و حجم آن را با سنگ های نرم جزیره هرمز ساختم و بر ماسه ها نقش زدم. رد پای آهو را به طرف محل استقرار هنرمندان هدایت کنم. زمانیکه هنرمندان در گشت و گذار ساحل متوجه رد پای آهو ها شدند بسیار خوشهال و هیجان زده بودند که آهویی به نزدیکی محل استقرار آنها آمده است. اما آن آهو من بودم.
ین آهوی علاقمند به هنر محیطی با اثر سم هایش نقشهای متفاوتی را در ساحل دریا بر جای گذاشت.
در این سفر همانند سال گذشته با استفاده از خاک سرخ جزیره هرمز بر دستها و جهره ها نقاشی کردم. انگیزه اصلی من برای استفاده از این خاک به عنوان ماده کار ارزش نهادن به خاک کشورم و مخالفت با واگذاری آن به بیگانگان است. گمان نمیکنم که چنین انگیزه ای بار هنری آثارم را سلب نماید. محتوای این طرحها بیشتر نوعی اشاره به داستان زن و مرد نخستین بودند.
باروریش او را اغوا کرد
از دیگر آثار حجاری بر سنگهای ساحل جزیره هرمز بودند. این یک مجموعه دنباله دار است که تا عمر دارم ادامه میدهم. ماهی های من تمثیلی از انسان هستند که میخواهند زنده بمانند و جاودانه شوند.
|
