News

گفتگوی مستقیم  دو هنرمند ایرانی و آمریکایی برای صلح

در سه هفته گذشته هنرمند امریکایی ادم جونز به ایران سفر کرد.  او در راستای یک برنامه بلند مدت علاقمند است در جهت بازسازی و حفاظت محیط در ایران تلاش کند.  از دید او معماری ایران در هر اقلیمی میتواند با عناصر محیطی و فرهنگی همان منطقه شکل بگیرند.

من برای اولین بار ادم و همسرش را در سال گذشته (2007) زمانیکه به امریکا سفر کردم در کانزاس سیتی ملاقات کردم. آنها به من کمک کردند که مجموعه آثار مربود به مردم سرخ (سرخ پوستان را اجرا کنم. 

در این مجموعه که در چند ایالت امریکا انجام شد چهره های سرخ پوستان بر سنگهای قرمز حجاری کردم و با کمک ادم و یکی از دوستان نقاش او در چند نقطه شهر دفن کردیم.

ادم سنگها را تهیه کرد و در انتخاب و حمل آنها به مکانهای مورد نظر به من کمک کرد.  یکی از چهره ها را در کنار یک درخت کهنسال دفن کردیم.

متاسفانه به دلایلی این درخت حالا قطع شده است. این درخت یک نشانه ای برای کار پنهان شده بود.

در مدت زمانیکه ادم در ایران بود از یکی از مکان های طبیعی که حالا مشغول به کار هستم بازدید کرد.  من چند تا از سیب های بهشتم (باغ پردیس) را به ادم دادم.

من نقش پرنده ای را بر روی سنگ نقش زدم. ادم به من قول داد که این پرنده را به امریکا ببرد و در حفره یک درخت کهنسال پنهان کند. این عمل استعاره ای از صلح است که از ایران تقدیم میشود.

نجامین هیوت هنرمند انگلیسی در دیماه گذشته به ایران آمد. وی پس از سه ماه اقامت و فعالیت هنری  د ر ایران در روز 14 فروردین ایران را ترک کرد.

در اعتراض به زمزمه های جنگ و در تعامل با یکدیگر ما تصمیم کرفتد این پرنده صلح در درخت کهنسالی که او زندگی میکند نصب شود.   کبوتر صلح را به همراه بنچامین با انگلستان ارسال کردم تا بر درخت بریتانیایی آشیانه کند.

ما  این پرنده را پرنده صلح نام گذاری کردیم. ما توافق  کردیم که بنجامین در حفره ای در بالای درختی که زندگی میکند آشیانه ای بسازد و پرنده حجاری شده را در آن آشیانه نصب کند

در حال حاضر کشورهای غربی و از جمله انگلستان به بهانه مسئله هسته ای ایران را تهدید به جنگ میکنند.  اما آنچه من به مردم انگلستان هدیه کردم پرنده صلح است. 

سال گذشته پس از ورود ملوانان انگلیسی به ایران و دستگیریشان ،  من ماهی هایم را به آیهای انگلستان بردم و کسی انها را دستگیر نکرد.  "موجودات زنده زندگی راحت تری از آنسان دارند، آنها مرزهای سیاسی را به رسمیت نمی شناسند و از مرزها عبور میکنند."  بیشتر

پس از سپری شدن زمان من از این جهت که ماهی هایم شنا میکنند و از مرزهای بین المللی عبور میکنند شادمان هستم و حالا پرنده های من میتوانند به هر مکانی پرواز کنند.  آرزو دارم در آینده کسی درختی که پرنده من در آن آشیان دارد را قطع نکند.

ادم معتقد است که گفتگویی که بوسیله هنرمندان زمینه سازی میشود و انسانهای که از آن  بهره میبرند یکی از قویترین ابزار برای خلق فهم و ایجاد رابطه ها که مردم را متقاعد میسازد که همه مردم از هر جایی که باشند قلبی مهربان دارند و جنگ راه بی ارزشی برای برای حل کردن مشکلات دنیای ماست. 

ما معتقدیم که با در نظر داشتن شرایط سیاسی کنونی که ما را احاطه کرده و ممکن است بر همه جهان تاثیر بگذارد، زمان و طبیعت تعامل ما بیشترین اهمیت را دارا میباشد.  

 

UNDER THE DOME OF TIME:
Two Iranian Sculptors

By Professor  Robert C. Morgan
 

The concept of permanence in sculpture is almost a subliminal aspect of Persian culture.  It is a culture that virtually defines meaning in art according to how long the work will last.  Then again, for artists like Behrooz Daresh and Ahmad Nadalian, the idea of permanence as a criterion in art is clearly beginning to change.  They are interested in a more conceptual approach, and, to some extent, a more implicitly political approach.   More

Sculpture Magazine (Vol. 27, No. 2) March 2008




Nests for Birds  

هیچ مرغی بی آشیانه نخواهد ماند !

 

Nadalian @ Dialogues in Diversity  

By John K. Grande

 

Benjamin Hewett

 

Dream of Peace in Persian Gulf

 


Interview with Barbara Roux

 

Interview with Abigail Doan

 

Sand Print in Desert

 

New Print on Sand in the Coast of Persian Gulf

 

New Carved Rocks in Hormoz Island (Persian Gulf)  March 2007

 

Environmental Art Festival on the Persian Gulf


 

 

 

 

Direct  Dialogue of two Iranian and American artists for Peace

In the past three weeks American artist Adam Jones traveled to Iran. He is working on a long project for the restoration and protection of the human environment of Iran.

 

 

I met Adam and his wife Noori in Kansas City last year when I traveled to the USA. They assisted me to realize the project named "Red People".  More   

 

 

 

They provided fragmented red stones.  I depicted imaginary portraits of Native American.  Adam and one of his friends who is an artist assisted me to burry these carvings in Kansas City.  One of the carvings was buried near an old tree. 

ُSee more at this link: Red People - Kansas City Missouri    

 

 

Unfortunately for some reason this tree has now been cut down. This tree was a marker for a hidden work.

 

While Adam was in Iran he visited the river where I am now working.  I gave Adam some apples from my paradise. 

 

I carved a bird and gave it to Adam. He promised to take this bird to USA and hided it in the hollow of a tree. This is a metaphor of a peace offering from Iran.

 

 

On the first January 2008 we received British sculptor, Benjamin Hewett (Ben) who came to our Paradise. On the 2nd of April 2008, Ben went back home. Before he left I give him one of my carvings which had a design of a bird. I called this bird “the Bird of Peace”. Ben will take it home and make a nest in a hollow of a tree where he lives and this bird will start a new life. More

 

This Iranian bird now has a nest in UK

 

I am happy that after a long time my fish can now swim across international borders and now my birds can fly to any place.  I hope in future no one will cut this three.

 

Adam believes that the dialogue created by artists and their fellow humans is one of the strongest tools to create understanding and build relationships that make people believe that all people from every where can have a kind heart and that war is a worthless way to solve our world problems. 

 

We believe that the timing and nature of our collaboration is of great importance in consideration of the current political situations that surrounds us and may affect all the world.