|
Abigail Doan ابیگل و دوقولوهایش
گفتگو با ابیگل دان ابیگل دان هنرمند زیست محیطی آمریکایی که مقیم نیویورک است و اثرش را برای جشنواره خلیج فارس ارائه داده بود گفت: کارهایی که در جشنواره خلیج فارس انجام شدند فوق العاده و بسیار قدترتمند بودند. نتایج عالی و من نحوه اراده طراحیم در جشنواره را بسیار دوست دارم و از هنرمندان تشکر مینمایم. من فکر میکنم که شرکت در جشنواره اهمیت داشت. این جشنواره در یک حوزه رسانه ای بین المللی در معرض دید عموم قرار میگیرد. این اهمیت حیاطی دار که ما آمریکائی ها و ایرانی ها نسبت به فرهنک و مسائل محیطی یکدیگر حساسیت بیشتری نشان دهند. ما میتوانیم بر چیزهای تاکید نمائیم که ما را به یکدیگر پیوند دهد تا اینکه ما را زا هم جدا کند. هنرمندان باید در تقابل با رسانه و برنامه های سیاسی که در صدد تخریب هستند اقدام نمایند. شرکت در جشنواره خواست من بود به این دلیل که من برای احمد نادعلیان به عنوان یک هنرمند بیش از آن برای تلاشهایش و کارهایش بیشترین احترام را قائل هستم. من همچنین روح پاک و حسن نیت دانشجویانش را میستایم. برای من یک بخت و اقبال بزرگ بود که با انسانهای همفکرم فارغ از اینکه در کجا هستند ارتباط بزقرار کنم. من همچنین به آنها اعتماد کردم که طرحم را اجرا کنند بدون اینکه من آنجا باشم. این یک موقعیت نادر بود که دو فرهنگ ما یکی شود. وی در ارتباط با تاثیر جنک بر محیط زیست گفت: جنگ محیط پیرامون ما، و چشم انداز های ما و مهم تر از آن روح ما را تخریب مینماید. سالها طول خواهد کشید که آسیب های وارد شده احیاء و ترمیم شوند. جنگ ما را از دیدن پیوند دنیای ما با محیط زیست باز میدارد، همانطور که در جنگ مالکیت و تصاحب زمین هدف غائی خواهد شد. جنگ ما را از رویای تحقق بخشیدن بهشت بر روی زمین دور خواهد کرد، این گفتگویی بوده است که دکتر نادعلیان و من در گذاشته داشته ایم. نتیجه هنر محیطی فروتنی، حساسیت نسبت به موقعیت های جدید برای همکاری و اینکه صادقانه درافق های دیدمان شریک و سهیم شویم. هنرمند محیطی بودن دیگر فقط اجرای اثر هنری وابسطه به یک مکان نیست، بلکه بیشتر با هم عمل کردن و هم صدا شدن است و اینکه سعی کنیم آسیب پذیر بودن یک منطقه که ممکن است برای ما بیگانه باشد را تفسیر نمائیم. همانطور که حریم هایمان ، محله یا روستایمان را محفوظ میداریم، باید سعی کرد که غریبگی به آشنایی تبدیل شود.
INTERVIEW with Barbara Roux: I am so proud of what you have done to help with world peace and habitat preservation. My few conservation friends here are proud too. Thanks to you for the Art Festival. I am overwhelmed by what you did. I hope not only we but our countries can be friends too. As to your questions below I will answer them now. More
|
|
INTERVIEW with Abigail Doan:
EDUCATION:
A design suggested by my American artist friend, Abigail Doan. I used local red earth pigment to paint her 'swallows' image on the rocks of Hormoz.
What is your impression about this festival? I feel that this festival was important to participate in regardless of the international exposure that it gets initially. It is vitally important for Americans and Iranians to become more sensitive towards each other's cultures and environmental issues. Why not highlight the things that unite us rather than divide us? Artists must work towards building up what the media and our geo-political agendas seem dead set on destroying. I chose to participate in this festival as I respect Ahmad Nadalian as an artist and his efforts and work, first and foremost. I also admire the spirit and goodwill of his students. For me this was a chance to connect with like-minded people, regardless of locale. I also trusted them to follow out my design suggestions without my even being there. This was a rare occasion for our two cultures to become one. What is the impact of war on environment? Total devastation of surroundings, spirit, and outlook. It takes years to recuperate from the damage created. War also keeps us from seeing the world as a linked ecosystem, as the acquisition of prized territory becomes the end goal. War prevents us from dreaming about or realizing paradise on earth, a conversation that Dr. Nadalian and I have had in the past. What we environmental artist can do for global peace? Be humble, sensitive to new opportunities for collaboration, and share our visions openly. Being an environmental artist is no longer about site-specificity, for example, but rather about acting in unison and trying to interpret the fragility of a region that might be foreign to you. It is the "foreign" that needs to become "familiar" and as cherished and protected as our own backyard. neighborhood, or village.
|
