معرفی احمد نادعلیان در موزه سبز

متن از آقای سام باور

WWW.GreenMuseum.Org

مطابق با باوری در شمال ایران تصاویر ماهی یا مارها میتواند یک نشانه از گنج باشد.

بوسیله حجاری اشکال ساده ماهی یا دیگر اشکال بر روی سنگهای کوچک، هنرمند احمد نادعلیان آرزو دارد که روح نادیده گرفته شده جویبارها و رودخانه های سرزمینش ایران و جهان را یادآور شود و اینکه نسل های آینده را با این گنجها سهیم کند.

در دهه گذشته این هنرمند به شهرها و نقاط دور افتاده همه قاره ها این جهان (به استثنای قطب) سفر کرده و با کمک کودکان و مردم بومی این مناطق گنجهای بیشماری را خلق کند.

این گنجها یا به رودخانه ها پرتاب شده اند و یا اینکه در زمین دفن شده اند. هنرمندان کمی تا کنون توانسته اند تا این اندازه پیامشان را توسعه دهند.

پیام نادعلیان به انسان معاصر این است که از خطرات بلایای محیطی و بحران های سیاسی آگاه شود. چنانچه مخاطبی در آینده وجود داشته باشد، کار نادعلیان داستان زندگی و انسانیت را برای آنها بازگو خواهد کرد.  

اغلب تصاویری که نادعلیان حجاری کرده ماهی هستند، اما در کنار آنها نشان دست ها و پاها و یا حیوانات نیز دیده میشود. این سنگهای حجاری شده گاهی اوقات کیلومترها در مسیر رودخانه ها پراکنده هستند. در زمان کودکیش، رودخانه های پلور پر از ماهی بودند. با آلودگی تدریجی آبها ماهی ها ناپدید شدند. بواسطه این حجاریها، او آرزو دارد که به ما بگوید که رودخانه هنوز ماهی دارد.

بعضی از ماهیها در زیر آب فرو رفته اند، اما اغلبشان بر روی سنگهایی هستند که در وسط رودخانه هستند و تنها بدنشان تا حدودی در زیر آب هست. امواج آب به صورت پیوسطه آنها را میخیساند، در حالیکه حباب بر آوردن آب زمینه ای مناسب را برای دیدن کارهنری فراهم میکند.

یکی از حجاریهای نادعلیان که در پارک مرکزی منهتن نیویورک دفن شده تصویر چهره زنی را نشان میدهد که شعاع نور نمادینی در اطراف چهره اش دیده میشود و این ااهام گرفته شده از مجسمه آزادی است.  اگرچه هنرمند معتقد است که این نماد اصلیتش برگرفته شده از ایزد مهر و روشنایی ایران است.  جهانی بودن نقوش سنگهای نادعلیان و پیوندشان با میراث ایرانیش خواستی است که دیده میشود. همانطور که نقشهای طبیعیی که دارای ریشه های تاریخی عمیق هستند قابل تشخیص و به هم متصلند. برای هنرمند راه رفتند در حاشیه رودخانه ها و شستشوی سنگها که قبلا او آنها را حجاری کرده تنها یک اجرا نیست، بلکه یک نیایش و ذکر است ... نمونه دیگر از اجرای آئینی معمولا با کمک خانواده اش انجام میشود (شامل پسرش، همسر و مادرش) در ستایش باران، برکت و باروری است. عناصری همچون آب ، خاک، آتش و هوا در کارش حضور دارند.

همانند آثار هنری باشتانشناسی ، اغلب این حجاریها احتمالا برای نسلهای بعدی پنهان شده اند. بعضی از نمونه ها بوسیله هنرمند در سایت اینترنتیش به همراه نقشه که موقعیت کلیشان را شرح میدهد مستند شده اند. نمونه های دیگر موقتا در نگارخانه ها و یا رویدادهای هنری به نمایش درآمده اند و یا اینکه بواسطه چیدمان ویدئویی فرایندشان سندیت یافته است.

اغلب کارهای نادعلیان در سراسر کره زمین در طول سفرهایش گسترده شده اند و یا اینکه به تناوب مسافرانی آنها را با اماکن دوردست برده اند و برایش دفن کرده اند. بعضی از سنگهای حجاری شده در وجهی دارای نقش و در وجهی دیگر اطلاعات تماس با هنرمند و نشانی سایت اینترنتیش را دارند و پیوند هر آنکس که آنها را در گستره جهانی بیابند و هنرمند را تضمین میکنند. دیگر کارهای نادعلیان رویکردی متفاوت به تاریخ را دارند و اجرای هنر بندن میرا بوسیله هنرمند هستند که با استفاده از آب رودخانه اثر رد پایش بر روی صخره ها نقش زده میشوند و سپس ضمن مشاهده ناپدید میشوند.

هنرمندی که دارای سرزمینی غنی در تاریخ و در حال حاضر دچار بحران است، منظر آینده کره ما را بیشتر تیره و تار میبیند. او میگوید: گرمای جهانی، آلودگی، جنگها و بحرانها در سراسر جهان ممکن است که زندگی اغلب موجودات زنده از جمله انسان را به پایان برساند. هنر برای احمد نادعلیان یک برکت یا دعای خیر است و پیوندی با زمان و مکان است و تنها هشدار  او این است که در حال حاضر و یا در آینده انسان ممکن است هماهنگی کمتری با گذشته و با زمین و با آسمان داشته باشد.